عبد الجليل قزوينى رازى
242
نقض ( بعض مثالب النواصب في نقض بعض فضائح الروافض ) ( فارسى )
شعر « 1 » بغض الوصىّ علامة معروفة * كتبت على جبهات أولاد الزّنا من لم يوال من الأنام وليّه « 2 » * سيّان عند اللّه صلّى ام زنا امّا جواب آنچه « 3 » گفته است كه : « مرتضى بغداد در كتاب عيون المجالس ميگويد ( تا آخر ) » . بيچاره از قلّت علم و غلوّ تعصّب بندانسته است كه اين كتابى است مبتنى « 4 » بر نقل صحيح و سقيم كه سيّد رضى اللّه عنه نقل كرده است كه : فلان كس چنين گفت ، و بيشتر آنست كه نه مذهب و معتقد سيّد و شيعه است و اين فصل اگر گفته است بر طريق نقل است نه بمذهب « 5 » و اعتقاد ، تا داند كه مذهب و اعتقاد دگر باشد و نقل و حكايت دگر . امّا جواب آنچه گفته است كه : « صحابه در كتب اوايل خوانده بودند كه محمّد هاشمى قوّت يابد و دولت او را شود « 6 » ( تا آخر فصل ) » . بر خواجه مجبّر عيبى است عظيم كه باصحاب اين گمان برد ، و معلوم است كه بو جهل و بو لهب قرشى و وليد مغيرهء مخزومى و عبد اللّه ابىّ و احبار يهود و رهابنهء نصارى « 7 » كتب بيشتر خوانده بودند پس بايستى كه اين ميل ايشان كردندى نه بو بكر و عمر كه معلوم است از تواريخ صحاح كه عمر آن روز كه تمام الأربعين شد تيغ كشيده بود و مىآمد تا محمّد را هلاك كند پس اگر از كتب اوايل اين
--> ( 1 ) - ابن شهر آشوب ( ره ) در مناقب اين دو بيت را بدون تعيين و معرفى قائل آن ياد كرده است ( ج 3 چاپ هند ؛ ص 117 ) . ( 2 ) - در بعضى كتب اين مصراع چنين ذكر شده : « من لم يوال من البرية حيدرا » . ( 3 ) - م ب : « آنكه » . ( 4 ) - ب م : « مبنى » ح د : « مبين » ( 5 ) - ح د : « مذهب » . ( 6 ) - ث م ب : « باشد » . ( 7 ) - ع ث : « رهبانيه » ب م ح : « رهبانيهء نصارى » رهابنه جمع رهبان است بفتح راء و معنى آن مبالغه كننده در رهبت است كه خوف و خشيت باشد و جمع آن بتصريح علماى لغت و ادب « رهابين و رهابنه و رهبانون » مىباشد و مقابلهء « رهابنه » با « أحبار » مذكور در پيش نصّ در آنست كه تصحيح بمورد است و غير آن نادرست است .